Млад поет занесъл на Волтер своя ода, чието заглавие било "Към потомството". Волтер я прочел и казал на автора:
- Добре, много добре... Но мисля, че няма да стигне до адреса...
Моят шеф нещо съвсем е откачил, седя си, на никой не преча, тихичко и спокойно, а той влиза - няма здрасти, няма нищо и веднага:
- Махни си краката от бюрото ми!